Aflossing van de wacht!

De nieuwe ploeg is gearriveerd! Maar ook dat is niet zonder slag of stoot gebeurd ;) Vooraleer we eindelijk op het vliegtuig stapten, hadden we er al een stressvolle morgen opzitten… Mevrouw Rotey was al nerveus omdat mevrouw Vercruysse slechts 5 minuutjes voor de trein in Oostende vertrok, arriveerde. We waren wel beiden opgelucht toen we elkaars koffers zagen en wogen… Van allebei loodzwaar, aangevuld met nog een serieuze handbagage. Je weet nooit wie of wat je tegenkomt en we reizen tenslotte naar een koud land... Hilariteit alom, zeker toen we mevrouw De Groote in Brugge zagen wachten met een veeeeel beperktere valies… Het lachen verging ons wel een beetje toen we door de luidsprekers hoorden dat onze trein werd opgehouden. We misten onze aansluiting naar Zaventem met als gevolg dat we 50 minuten later dan gepland arriveerden op de luchthaven. We vreesden al dat we te laat waren om in te checken maar we mochten nog mee (ondanks het overgewicht van de koffers van mevrouw Rotey en Vercruysse)  De rij wachtenden na ons was wel heel beperkt. Geen tijd meer voor een koffietje, taxfreeshopping,… we mochten direct “boarden”. Aangekomen in Helsinki stond het ontvangstcomité ons op te wachten. Altijd leuk om een bekend gezicht te zien in een vreemd land. Klein probleempje: de bussen staakten. Mevrouw Verhelst regelde een airbustaxi en zo moesten we onze loodzware bagage ook niet sleuren… Opluchting in de ogen van mevrouw Rotey en Vercruysse  Onze twee collega’s overstelpten ons al onmiddellijk met “wilde” verhalen over hun belevenissen van de voorbije anderhalve week.
We werden verrast toen we ons ruim en gezellig appartementje (met sauna) zagen. We voelden ons al direct een beetje thuis. Onze lieve collegaatjes hadden overheerlijke spaghetti voor ons gekookt dus daar moesten we ons al geen zorgen over maken. Zo konden we op ons gemak goeiendag zeggen aan de leerlingen en verder gebrieft worden.
De volgende morgen werden we verwacht op onze partnerscholen. De meisjes van SV gingen mee met mevrouw De Groote en Vercruysse naar Skyo, de haartooimeisjes bezochten met mevrouw Verhelst, Rotey en meneer Thuyn Helpa.

Kimberly en Steffi demonstreerden aan een klasje Finnen hoe je gelnagels aanbrengt, de anderen “fantasielakten” de nagels van de overige meisjes. Iedereen luisterde geboeid en algauw ontstonden – zoals wij het helemaal kennen ;) – leuke gesprekken over valse wimpers, het Belgische en Finse schoolsysteem, …¬ En dat gebeurde allemaal in een zeer voortreffelijk Engels dus qua vakoverschrijdend werken kan dat tellen!

Skyo is een veel kleinere school dan het Ensorinstituut en maakt ook een heel gezellige indruk. Alle klassen zijn zeer goed uitgerust en hebben een andere bloemennaam. Ze worden ingericht en aangekleed volgens de kleur van deze bloem.


In de namiddag waren ze zo gastvrij dat we een lesje gelaatsverzorging mochten bijwonen. We wachtten vol enthousiasme af maar dat was eigenlijk een tegenvaller. De Finse leerlingen werkten op elkaar en de leerkracht gaf les in het Fins. Wij mochten observeren maar werden jammer genoeg niet bij de les betrokken. Hopelijk is het volgende week anders.
In Helpa was het toch ietsje anders. De Finnen zaten daar al vol spanning te wachten om op onze leerlingen en leerkrachten een manicure uit te voeren. We genoten ervan maar toch konden we ons niet van de indruk ontdoen dat de methodes die wij aanleren op school veel en veeeeeeeeeeel beter zijn ;) Daarna kregen we nog een rondleiding en opnieuw viel ons de superuitrusting op.
Later in de namiddag bezochten de leerkrachten nog samen de stageplaatsen zodat we ook als nieuwe ploeg wisten waar we moesten zijn.
’s Avonds hadden we opnieuw wat tijd om verder bij te kletsen… 5 leerkrachten samen, leerlingen die een voor een langskwamen en de chat- en skypesessies met het thuisfront op de achtergrond zorgden voor een drukte van jewelste ;) We namen met spijt in het hart afscheid van onze twee collegaatjes en na een goede nachtrust kon de rust wat terugkeren.
’s Morgens namen we wat tijd om te acclimatiseren en in de namiddag maakten we goed ingeduffeld een wandeling door de stad. Die sneeuwbotjes waren toch niet overdreven om in onze valies te steken hoewel mevrouw Rotey nog altijd zeer blij is dat ze niet gesleurd heeft aan een paar lompe “moonboots”. Haar hakjes doorstaan het hier wonderwel en van uitglijden of vallen is nog geen sprake geweest. Na elf dagen verdient ze zeker en vast een prijs voor elegantste toerist op het ijs. Kleedjes, rokjes, hoge hakken doen het hier perfect en zij is dolgelukkig! Dat draagt in elk geval bij tot onze groepssfeer want we hadden er niet bij willen zijn, was dat toch niet gelukt…
Op onze weg bezochten we vrijdag en zaterdag de meisjes op hun stageplaats. De leerlingen van haartooi krijgen altijd maar meer vertrouwen van hun mentoren en mogen ook altijd maar meer doen. Ze worden bestempeld als een “professional”. Dus dat is zeker en vast een pluim voor de leerlingen zelf en de leerkrachten die dag in dag uit hun best doen om de leerlingen de beste technieken aan te leren. Eline heeft hier zelfs een jobaanbieding gekregen! Ze mag onmiddellijk blijven maar ook in september is ze hier meer dan welkom! Dus veel om over na te denken! Terug thuis zal ze alles eens goed overwegen. Is het vriendje bereid om een jaar te volgen? Is het betaalbaar om hier te wonen? Kan ze vrienden en familie zo lang missen? Een unieke kans die ze geen tweede keer zal krijgen…
De meisjes van schoonheidsverzorging hebben wat minder werk maar ze zijn creatief genoeg om zichzelf en elkaar bezig te houden als er geen klanten zijn. Ze zullen zelf in elk geval volledig gepeeld, geëpileerd, gewaxt, gemasseerd,… terugkeren naar huis.
Zaterdagavond was het na al dat zware werken eindelijk tijd voor een big party! Klein discussiepunt werd de plaats waar we naartoe gingen maar wij hebben heel professioneel de knoop doorgehakt ;) Probleem is natuurlijk dat je op veel plaatsen meer dan 21 jaar moet zijn om binnen te mogen. Nieuwe topjes en naaldhakken werden uit de kast gehaald, haren verlengd met extensions, wimpers gekruld, haar geföhnd… tot iedereen er piekfijn uitzag om te gaan dansen. Ook de krullen van mevrouw Vercruysse werden uitgebrusht en met de nieuwe krultangen uit Helsinki voorzien van “Beyoncekrullen”
De “Fabric” is een heel moderne en toffe club met verschillende zalen en verschillende muziekgenres. De smaken kwamen blijkbaar goed overeen want iedereen bleef in de R&B- zaal en proefde van de zelfgemaakte cocktails. Iedereen danste en liet zich gaan op de leuke beats. Het enige probleem waren de lastige jongens die het moeilijk hadden om van de meisjes af te blijven en zo soms echt vervelend waren. Maar het “samen sterk”-gevoel kwam snel boven en onze boze blikken lieten velen afdruipen…
Het werd een leuke avond! En zeker en vast omdat de harde kern wat langer wilde blijven en mevrouw Vercruysse zich dan maar “opofferde” om samen met de meisjes nog wat te dansen en ambetante jongens af te schepen… De terugweg naar huis te voet was veel minder want de stiletto’s begonnen hun tol te eisen. Sommigen sleepten zich bij -14 graden blootsvoets verder tot we na driekwartier thuis arriveerden. De bedjes lonkten zodat we ons opnieuw wat konden opwarmen.
Nadat we lang uitsliepen op zondagmorgen, verzamelden alle leerlingen om 15u op het appartement van de leerkrachten. Ze kregen hun zakgeld voor de laatste week en dat kwam voor velen geen moment te vroeg… We beslisten om samen te gaan bowlen maar maakten eerst een wandeling door de stad. De frisse buitenlucht en het winterzonnetje deden deugd. Op de bowlingbaan verdeelden we ons in vier groepen en hadden dolle pret. Enkel jammer dat sommigen op voorhand niet hadden bedacht dat bowlen en gelnagels geen ideale combinatie vormen . Shevy en Charlotte werden de winnaars van deze Ensorgame!
’s Avonds hadden we opnieuw afspraak op ons appartement om de PowerPointvoorstelling nog eens te oefenen. De meisjes zullen morgen immers aan de leerlingen van Skyo een aantal weetjes over België, het Ensorinstuut en de afdelingen haartooi en schoonheidsverzorging voorstellen.

OP DE REACTIES KUNNEN JULLIE DE BLOGJES VAN DE LEERLINGEN LEZEN!