DE BLOGTEKSTJES VAN DE STUDENTEN

Dag 3: Kennismaking stageplaats Lore en Kelly en met de Finse Sauna



Om 11u moesten Kelly en Lore paraat staan om hun stage plaats te gaan bezoeken. Gelukkig zitten we niet ver van de stageplaats van Steffi en Jessica. Na het aankopen van 5 krultangen waren we terug op weg naar ons appartementje. In de middag hebben we genoten van een sauna'tje :) het enige dat ontbrak was een masseur die ons met een fruitsapje verwende. Na enige zoeken naar een masseur , hadden we ons slachtoffer gevonden maar helaas was de afstand te ver om met zijn fietsje van België tot bij ons te komen.


De BLOG VAN THARI:



Vandaag moesten we allemaal voor de eerste keer naar onze stageplaats.

ik zit bij Skyo samen met Shevy, Kimberly, Jennifer, Charlotte en Alyssa.

We moesten allemaal om 9u30 er zijn. Miriame,1 van onze stagementors onthaalde ons zeer vriendelijk. Ze toonde ons waar we moesten omkleden, en zo kon onze eerste dag beginnen.Eerst hebben ze ons een hele rondleiding gegeven in de school. het is wel moderner dan thuis in België. De zetels waren allemaal elecktrisch en ze hadden allemaal zelf een freestoestel. Miriame legde uit dat de leerlingen niets moesten kopen van instrumenten of gereedschap voor de behandelingen, omdat de staat dat allemaal betaalde. ze moesten wel hun eigen boeken betalen en hun short, broek en schoenen. na de rondleiding hebben we nog eventjes gepraat met Miriame en om 12u mochten we al terug naar huis. Dit was onze eerste stagedag, leerrijk maar kort.

DE BLOG van CHARLOTTE:
We hebben lang uitgeslapen maar er kwamen er van bio om hun haar te doen voor Marijke. We hebben blijven slapen terwijl zij al vroeg in de weer was. Erna hebben we wat gepraat en zijn we samen aan de ontbijt tafel geweest. Tegen dat wij bijna klaar waren met ons ontbijt werden Stephanie en Elien wakker. Onder ons waren der nog enkele meiden moe en zijn ze terug in hun bedje gekropen. Ik had wat problemen met internet waardoor ik met mijn ouders belde. En ik slecht nieuws te horen kreeg. Maar men papa en mama hebben dit al opgelost. Zodat ik mij er niets van moet aantrekken. Maar diep vanbinnen zit ik toch met het slechte nieuws in. Niet alleen voor mij was dit een harde dag voor anderen onder ons ook. In de late middag zijn we vertrokken naar onze stages. Waar we onze contracten hebben laten onder tekenen en een afspraak maakten om de dag erna te gaan werken. Toen zijn we naar de liddl geweest en inkopen weest doen voor de ganse week. Erna hebben we een taxi genomen aan het station. Waar Elien juist naast de taxi weg sloor. Als we later thuis kwamen ging Elien voor ons koken. Ze maakte heerlijke wentelteefjes. Die avond hebben ons allemaal wat afgezonderd. Ik kroop zoals gewoon achter mijn computer met muziek. En kijk dagje drie zit er ook al terug op.



Dag 4:

Vandaag was een zeer leuke dag. We mochten voor het eerst naar onze stage plaats om te gaan werken. Iedereen was zeer benieuwd hoe alles zou verlopen. We zijn met zen vijf naar de stages vertrokken na een stevig ontbijt. Toen we er aan kwamen was er bijna geen werk. Maar we zagen dat de rekjes vuil waren dus gingen we met zen allen aan de slag. Na een half uurtje hadden we al gedaan. Dan hebben we met iedereen er wat kennis gemaakt. Het waren zeer vriendelijke meisjes en de baas was ook zeer vriendelijk. Hij gaf iedereen een kans en toonde alles. Iedereen mocht doen waar hij goed in was. Zo kon hij ook zien wat ik kon. Later die dag kwam hij ook zeggen dat het in Finland zeer onbeleefd is recht te staan als personeel die geen werk heeft. Daar moet je gaan zitten want dat is hier hun manier tegenover de klanten. Was een kleine aanpassing maar iedereen respecteerde het. Toen liet hij ons zien hoe je kon scheren bij hen. Normaal mocht ik die man doen maar hij was niet zeker of ik het wel kon en daar heb ik dan ook begrip voor. Want iedereen heeft een andere manier van werken, en ze hadden ook andere producten. Voor te scheren deed hij het zelfs met een product dat ik nog nooit had gezien. Ze waren er zeer vriendelijk en iets anders had ik ook niet verwacht. We hebben van 10 uur tot 16 uur moeten werken. Toen we thuis kwamen ben ik begonnen aan het eten en de anderen gingen de was gaan doen. Later die avond hebben we hier en daar wat gezeten en ik heb ook weer wat asociaal gedaan met men laptop. Had ook wat last van heimwee en eerlijk gezegd heb ik het een moment niet zien zitten omdat ik naar huis wou. Je bent ook 24 op 24 bij elkaar en niet echt een momentje voor je zelf. Waardoor er ook sommige dingen beginnen te ergeren maar durf er dat ook niet over praten met de persoon in kwestie. Later die avond ben ik vroeg in men bedje gekropen en wat naar men foto zitten staren.

Nu is alles terug in orde begin het leuker en leuker te vinden. Marijke en ik zijn zaterdag weest werken en we hebben heel veel mogen doen. We leren iedere dag super veel bij ze hebben heel veel verschillende technieken en hier is het werken tegen de klok.


Hoe langer ik hier zit hoe leuker het hier is. Alleen worden er volgende week een paar veranderingen gedaan ieder koopt voor zich. Hierdoor zullen er dan ook geen discussies meer komen. Alles is hier super hopelijk in belgië ook.
groetjes charlotte d.


De BLOG van Steffi, Lore, Kelly
Dag 4: 1ste stage dag.

Steffi zit bij Sirpa: Na veel poetswerk mochten ik en Jessica op een stoel gaan zitten 3uur lang. Wat vermoeiend! De volgende dag zagen we niet meer zitten maar gelukkig viel de 2de dag wel mee. Lore en Kelly zitten bij Japona: Eveneens na veel poetswerk en de vraag 'Can you Vaccüm?' zat de dag er ook ons voor op.

Na het sorteren van onze was besloten we om eens een wasje te doen. Na enige tijd te wachten was de was klaar. Aangezien er op ons appartement maar weinig faciliteiten zijn om het wasje omhoog te hangen besloten we de veldbedjes te nemen. Eenmaal de was opgehangen zagen we dat er niets verkleurd of gekrompen was. Dikke Bravo !!

Dag 5: 2de stage dag
Aangezien dat we in shiften moeten werken konden Lore en Jessica uitslapen. Kelly en Steffi daar in tegen mochten al om 7u uit hun bed! Oh wat was dat zwaar!
Kelly: Gelukkig mocht ik de dag beginnen met een pedicurtje :) Met het weinige en onhygiënische materiaal! Terwijl ik de pedicure deed lag Mevr. Japona te slapen ........ Gelukkig kwam Lore mij vergezellen om 12u. Na samen een wenkbrauw- en wimperkleuring uit te voeren, wimpers kleuren in het blauw vonden wij niet ideaal dus deden we het in het zwart. Om 15u was ik er al vanaf en ging ik Steffi opwachten.
Steffi: Na opnieuw poetswerk van 3u had ik mijn eerste pauze. Na mijn pauze mocht ik kijken naar een gelaatsverzorging en kwam Jessica mij vergezellen. Jessica mocht een manicure uitvoeren terwijl ik een pedicure had. Eenmaal gedaan met de pedicure gingen ik en Kelly nog vlug even naar de winkel om wat boodschappen te doen.
Lore: Na wat rond kijken en bezoek van de leerkrachten ( die ik nog nooit zo graag had zien komen) Had ik om 16u een klant voor lichaamsverzorging met massage, scrub en pakking. Waarbij ik alles zelf moest uitzoeken. Na de behandeling was ik de enige die in het salon aanwezig was. Niet wetend hoe ik moest aflsluiten ben ik maar snel vertrokken.
Dag 6: 3de stage dag en Party-time
Steffi: Samen met Jessica mochten we weer vroeg uit ons bedje. Nog maar half wakker trotseerden we de koude. Eenmaal aangekomen op onze stage plaats mocht ik onmiddelijk een gelaatsverzorgin uitvoeren. Hierbij moest ik onze massage tonen waarna Sonja haar massage toonde. Na de verzorging mochten we de klant ook nog een make-up uitvoeren. Daarna heb ik een manicure toegepast op Jessica aangezien er niets anders te doen was. Daarna heb we samen nog 2 manicures uitgevoerd en mochten we vertrekken.
Lore en Kelly: Toen we toe kwamen op het 4de verdiep en na te hebben aangebeld bleek er niemand te zijn. Na 5minuten hoorden we de lift dus gingen we snel terug rechtstaan. Uit de lift kwam 1 van de werkneemster en stelde ons verbaasd de vraag. 'Do you have to work today?' en wij zeiden volmondig 'Yes, We do!'.
Daarna stelde ze nog de vraag of we klantjes hadden... Niet dat we wisten. Daarna legden we uit dat we ook op elkaar mochten werken. Dus hebben een manicure op elkaar uitgevoerd. Om 11u kwam Mevr. Japona binnen en vernamen dat we een gelaat en pedicure moesten uitvoeren en nogmaals hoorden we dat we ' Wonderfull hands' hebben. Blijkbaar zijn hier niet veel gewoon...! ;-) Samen: Daarna gingen we achter veel boodschappen naar de Liddl en vonden het verstandig om met de tram terug te keren...

S' avonds was het part time. De hipste club van Helsinki ging terug open dus waren we daar met zn alllen gezet =)! Bij het thuis zijn we allen met een ijsje in bed gekropen Mmmmm :)
Dag 7: BRAND
Na het uitslapen besloten we om een uitgebreid ontbijt te nemen met 3 gangen. Om te beginnen aten we een eitje, daarna een bordje cornflaks en we sloten af met broodjes. Helaas hebben we deze niet volledig kunnen opeten. Want Lore dacht dat er een auto alarm afging. Toen we overal beweging hoorde blijk het het brandalarm te zijn. Snel schoenen en jas aan en naar buiten! Iedereen was blijkbaar nog in pyjama eveneens de leerkrachten!!De ene had al iets meer aan dan de andere! Buiten hebben meer dan 10 minuten mogen wachten op de brandweer alé wat je brandweer kan noemen.. het was sercurity. Blijkbaar kon iemand niet zo goed koken uit het B gebouw ( wij zitten allemaal in A) Daarna mochten we terug naar binnen en konden we onze dag verder doorbrengen met een saunaatje.


De BLOG van Jennifer en Kimberly
Dag 7

Het is zondag dus lang uitslapen , dat was nodig na een avondje dansen. We stonden op om 1uur, aten een boterhammetje. En gingen in de douche, juist wanneer ik uit de douche kwam en mij had afgedroogd hoorden we iets, ik dacht het is alarm we moeten naar beneden! En het was ook zo , het was brandalarm, ik deed vlug mijn kleren. Meneer Thuyn kwam op zijn blote voeten vragen of we geen schoenen voor hem hadden dus gaf ik hem mijn kleine pantoffeltjes. Hij was goddelijk. En we loopten met zen allen vlug naar beneden. We stonden allemaal beneden in pyjama, dus met niet veel kleren aan. We wachtte zeker een halfuur in de kou voordat het was opgelost. Blijkbaar wou één of andere meneer koken en kon dat niet zo goed , en was er iets in brand geschoten. Niet erg dus. Zo gingen we rustig naar boven en waren we opeens goed wakker! De rest van de dag luierden we een beetje.

VERSLAG VAN DE LEERKRACHTEN!

dag 3: de dag der electriciteit:



Vandaag begon de dag al spannend, Mevr. Vanderbeken besloot het lot te tarten meer bepaald "het electrisch lot". Tijdens het ontbijt kon ze ons al verbazen met een koud staaltje en de vraag hoe goed komen een broodrooster en een mes (die je er lekker in stopt terwijl het brood aan het roosteren is) overeen. Verbazing allom. Wat een lef!!!!!! Gezien de veelvuldige vonken en rook kon ze uiteindelijk constateren dat dit waarschijnlijk niet de beste manier was. Toch probeerde ze nog een tweede keer, hierna had ze eigenlijk geen haardroger meer nodig want haar froufrou stond al serieus in de lucht desondanks besloot het lot een tweede keer te tarten. Dit maal in de badkamer waar ze met haar voetjes lekker in het water stond (die uit de douche gelopen was ) kwestie van goed te geleiden voor de kenners, besloot ze haar haar te drogen. Ok tot zover zo niemand dit al na doen maar nu komt het, wanneer de haardroger werd aangestoken doken mr. Thuyn en ik spontaan onder tafel. Moesten we gekund hebben, we gingen naar het toilet maar we durfden niet want mevr. Vanderbeken was nog steeds zich van geen kwaad bewust, en bleef pogingen ondernemen om haar froufrou in oorspronkelijk staat te krijgen. (kleine noot: toen waren we nog geen half uur op, en we zagen al twee keer ons leven passeren.)




Maar goed wij twee zo wit als een lijk, mevr. Vanderbeken met haar froufrou op zijn plaats (na verschillende gevaarlijke pogingen) naar beneden waar de leerlingen ons al stonden op te wachten. We twijfelden even of we de tram zouden nemen, maar toen we zagen dat de deuren electrisch openden durfden mr. Thuyn en ik al niet meer, Mevr. Vanderbeken verstond niet waarom. Gevolg met zijn allen te voet richting stad. We bezochten japona, het instituut waar twee van onze leerlingen stage zullen volgen. Ook hier bleef het lot ons volgen. De electrische lift ( die max. 4 personen kon dragen, de ademnood al niet in rekening genomen) wou Mevr. Vanderbeken wel eens uittesten met zijn vijven. Voor de rit omhoog heb ik toch even gepast, de rit omlaag ondernamen we wel (het enig wat kon gebeuren volgens Mr. Thuyn was dat we sneller beneden zouden zijn).


We waren al snel (zie hierboven) terug uit de lift, met als gevolg dat we te vroeg op de volgende afspraak waren, dus besloten we een wandelingtje te maken door het shoppingcentrum. DIT HADDEN WE BETER NIET GEDAAN, Mevr. Vanderbeken rook van een afstand electrische krultangen, en ja hoor, opeens zat ze al op de stoel handschoen op de grond gegooid, handtas erbij en doe maar, hoe meer electriciteit hoe liever. Gevolg vijf krultangen later en te laat kwamen we terug buiten.


De echte uitdaging van de dag moest toen nog beginnen, kaartjes kopen voor de bus, de loketbediende zal het geweten hebben. Ze vroeg ons van welk land we waren waarschijnlijk om een bordje te kunnen uithangen verboden voor belgen. We namen ongeveer een enorm verwarrend uur van haar tijd in beslag. Maar als het puntje bij het paaltje kwam, hadden we onze tickets. En daar had je het weer, electrische wc's, hoe bedenken ze het toch. Gelukkig konden we Mevr. Vanderbeken afleiden en langs de andere kant naar buiten glippen. oef... weer een jaar langer leven.


Goed uiteindelijk busje naar skyo, hallo, hey, hallo, busje terug naar het station voila dit was ons bezoek aan skyo, de school voor schoonheidsspecialisten. Het was er rustig omdat de finnen deze week vakantie hebben.

joepie, joepie, op naar het avondeten, opgewarmde spaghetti wat kan daar verkeerd mee gaan... niets zou je zeggen, maar dat was buiten de ongelofelijk creativiteit en scherpzinnigheid van Mevr. Vanderbeken gerekend. Vraagje hoe warm je best spaghetti op?: a je zet de spaghetti op een kleine vuurtje en je roert in de pan, b je zet de spaghetti op een iets hoger vuurtje en je roert voortdurend in de pan of c je zet de spaghetti volle bak en kruipt in je bed.


RARA... wat denk je. Mr. Thuyn en ik ijverig aan het werk om een blog te schrijven, begonnen opeens vreemde geluiden te horen. Vreemd zei mr.thuyn dat is hier de eerste keer dat ik de buren hoor. 5 minuten later zeg ik vreemd dat is hier de eerste keer dat ik het eten ruik van de buren, het zal wel niet zo lekker zijn, het ruikt nogal verbrand. Mevr. Vanderbeken rook en hoorde niets. Toen de zwarte rook onze kamer kwam binnen gedreven begonnen we dit toch wel al een beetje heel erg raar te vinden. Tot ik opeens naar het toilet moest maar deze niet meer kon vinden, onze spaghetti stond volle bak op het vuur terwijl de kok van dienst volle bak aan het lezen was wat we op de blog hadden geschreven. Redden wat er te redden viel, gelukkig hadden we een grote ijsvoorraad die morgen zeker aangevuld zal moeten worden. MAAR; het was lekker ;-)


Moraal van het verhaal Mevr. Vanderbeken is een deardevil.
Dit was het voor vandaag morgen meer weer met meer...
groetjes het elektroschock team


dag 4: mini me, maxi food
Wat een zalige nacht, gewekt worden met de geur van verse koffie en toast wat wil een mens nog meer. Eddy onze huiskok (gezien de omstandigheden van gisterenavond) heeft zijn dames verwend. We moesten natuurlijk onze grote voorraad nieuwe tangen uitproberen. Met als gevolg verlieten we (door de magische handen van Mr. thuyn) allemaal het appartement als miss world (behalve Mr thuyn hij was mister world)
We bezochten alle stageplaatsen van haartooi en een stageplaats van schoonheidsverzorging en tot nu toe viel alles goed mee. Er was werk, er werd hier en daar iets aangeleerd, kortom voor een eerste dag mogen we niet klagen. Een van onze leerlingen kreeg zelf al een aanbieding om hier te werken tijdens de zomer, ferm hééééé. (en net in het salon met die knappe gast hihi).
Na zo een goede stagedag vonden we dat we wel iets verdiend hadden. We zagen het groots meer bepaald in de vorm van chocolade. In stockmann herinnerde ik me, kon je erg lekkere chocolademelk krijgen. Goed, dat gingen we dus doen. Omdat we ons als Belgen al niet zo populair gemaakt hadden bij het busloket besloten we ons als nederlanders te gedragen. We bestelden één taartje voor drie een chocoladetaartje gevuld met crème bruléé mmmmmmmmmmmmmmmm lekker. De verwachtingen waren hoog gespannen en we wachten en wachten en toen eindelijk kwamen ze daa; een enorm bord werd op onze tafel geschoven met in het midden van het bord een prachtige glanzende met nootjes bedekte...mini-praline. Nog nooit in heel ons leven hebben we zo'n kleine hapjes genomen, geloof het of niet maar we presteerden het om twee uur met drie personen aan één praline te eten plus te verdikken. Dit merkten we toen Mevr. Vanderbeken en Mevr. Verhelst naar het toilet moesten. Toen Mevr. Vanderbeken op een elegante wijze naar het toilet flaneerde volgde Mevr. Verhelst die eventjes over het hoofd had gezien dat Mevr. Vanderbeken tussen 2 miniscule palen was gelopen. Dit besefte ze pas halfweg tussen de palen, toen ze het oorverdovende geschater van Mr. Thuyn niet meer kon miskennen, die de situatie al vroeger had ingeschat. Met adem ingehouden slaagde ze er toch in de toiletten te bereiken. Eenmaal op het toilet besefte ze dat het haar beurt was om te lachen toen ze alle zwevende voetjes vanonder de deuren zag bengelen, de toiletpotten waren veel te hoog voor sommigen onder ons ;-)...


morgen zijn we er weer met meer weer meer..
groetjes the beyonce dream team ;-)

Verslag van dag 1 "de dag der gewichtheffen!" en Dag 2: de dag der jamjam mannen,

Deel 1:vandaag starten we de dag met onze tonnenzware koffers te verslepen over het perron van Oostende richting trein (op dit moment, zat deze nog niet overvol).

Deel 2: koffers uit de trein trekken en verslepen van perron 6 in Brugge naar perron 8 geen nood we hadden 1,30 min tijd, ruim voldoende dus ;-). By the way deze trein zat wel prop en dan bedoelen we prop, zoals sardientjes in een blik, vol.
Deel 3: koffers verslepen in Brussel van perron 6 naar perron 5 en weer naar perron 6 (klein foutje gemaakt, maar goed voor de conditie).
Deel 4: koffers uit veel te kleine trein slepen, vier roltrappen omhoog nemen, op zoek te gaan naar het onbestaande rode vliegtuig (gelukkig werd een enorm bronzen beeld door onze leerlingen als rood vliegtuig gezien, dus iedereen gevonden) om de baggaga uiteindelijk te kunnen afgeven aan de incheckbalie, oef daar zijn we toch al vanaf.


Om 10.30u kregen de meeste onder ons een zalige massage bij de douanecontrole. Hierna konden we optimaal ontspannen naar de gate vertrekken. Eenmaal hier aangekomen bleek dat we een beetje te ontspannen waren geweest, want iedereen was al ingecheck, het hele vliegtuig zat al op ons te wachten en dan nog kregen we geen staande ovatie... jammer hé.


Deel 5: als je dacht dat de eerste vier delen al zwaar waren, het ergste moest nog komen maar we waren al in Finland dus het enthousiasme sloeg al toe. Eens uit de luchthaven gekomen konden nog genieten van een sightseeingtoer met de bus. EN NU KOMT HET een wandeltocht door een sneeuwlaag, van ongeveer 50 cm, die zeker een half uur duurde met ongeveer twintig kilo bagage en zes kilo handbagage, berg op en berg af, achter je kont. MY GOD...do I need to say more.

Halfdood en vervroren :-) kwamen we uiteindelijk aan in het hotel. De warmte en aangenaamheid van de kamers maakten al vlug veel goed. Tot wij (de leerkrachten) het lumineuze idee hadden om al boodschappen te gaan doen met de hele groep. Deel vijf all over again maar kouder en zwaarder pfffff. Wij de leerkrachten trotseerden moedig de zware terugtocht (of waren dom genoeg) de leerlingen namen een taxi terug. Toch zijn we ervan overtuigd dat ons eten ons uiteindelijk beter zal gesmaakt hebben want na twee zo een marteltochten heb je veel meer honger toch ;-).

Momenteel genieten we van een site back en relax momentje in ons salon (relax is nogal letterlijk op te vatten voor Mr. Thuyn die prompt in slaap viel)

The fun stuff kan nu beginnen,

vele groetjes uit Finland en slaapwel xxx

Dag 2: de dag der mannen

Vandaag starten we rustig, erg rustig, eens goed uitslapen leek niemand erg te vinden ;-)

Na wat heen en weer getelefoneer, konden we de iets minder bedden vandaag vervangen. De huishoudploeg was ervan overtuigd dat we deze naar boven moesten dragen maar dat was buiten de exceptionele creativiteit van onze (misschien iets minder actieve) leerlingen gerekend. Met zijn allen plooiden ze vijf bedden in de minuscule veel te kleine lift, de bewonderende ogen van de huishoudploeg volledig achter zich latend.

Hierna hadden we herwonnen energie om de stageplaatsen te bezoeken. Stageplaats nummer 1 was onmiddellijk een schot in de roos, zeker de moeite waard om de onophoudelijke sneeuwstorm vandaag te trotseren. De schoonheid van de mannelijke Belgische kapper op deze stageplaats was verblindend, hieraan toegevoegd zijn prachtige glimlach en alle hartjes smolten als sneeuw voor de zon (die we vandaag jammer genoeg niet zagen). Plots kreeg Mr. Thuyn de vreemde drang om lokken in zijn haren te laten trekken.


Ook de andere stageplaatsen die we bezochten werden volmondig goedgekeurd. Vreemd genoeg werd toch afgesproken om over de middag samen te komen in de galerij van de eerste stageplaats??? Hoe zou dat toch komen ;-).


Na een kleine rondleiding in de stad werden de meisjes losgelaten op de vele winkels en de vele koopjes in de stad met de melding dat ze zich moesten komen aanmelden bij de leerkrachten eens ze waren thuisgekomen. Wij waren op ons gemak dachten we tot we na een uurtje al telefoontjes kregen waar we bleven, ze waren allemaal al thuis ??? Dus thuisfront geen nood het geld is er nog niet door!