Verslag van dag 1 "de dag der gewichtheffen!" en Dag 2: de dag der jamjam mannen,

Deel 1:vandaag starten we de dag met onze tonnenzware koffers te verslepen over het perron van Oostende richting trein (op dit moment, zat deze nog niet overvol).

Deel 2: koffers uit de trein trekken en verslepen van perron 6 in Brugge naar perron 8 geen nood we hadden 1,30 min tijd, ruim voldoende dus ;-). By the way deze trein zat wel prop en dan bedoelen we prop, zoals sardientjes in een blik, vol.
Deel 3: koffers verslepen in Brussel van perron 6 naar perron 5 en weer naar perron 6 (klein foutje gemaakt, maar goed voor de conditie).
Deel 4: koffers uit veel te kleine trein slepen, vier roltrappen omhoog nemen, op zoek te gaan naar het onbestaande rode vliegtuig (gelukkig werd een enorm bronzen beeld door onze leerlingen als rood vliegtuig gezien, dus iedereen gevonden) om de baggaga uiteindelijk te kunnen afgeven aan de incheckbalie, oef daar zijn we toch al vanaf.


Om 10.30u kregen de meeste onder ons een zalige massage bij de douanecontrole. Hierna konden we optimaal ontspannen naar de gate vertrekken. Eenmaal hier aangekomen bleek dat we een beetje te ontspannen waren geweest, want iedereen was al ingecheck, het hele vliegtuig zat al op ons te wachten en dan nog kregen we geen staande ovatie... jammer hé.


Deel 5: als je dacht dat de eerste vier delen al zwaar waren, het ergste moest nog komen maar we waren al in Finland dus het enthousiasme sloeg al toe. Eens uit de luchthaven gekomen konden nog genieten van een sightseeingtoer met de bus. EN NU KOMT HET een wandeltocht door een sneeuwlaag, van ongeveer 50 cm, die zeker een half uur duurde met ongeveer twintig kilo bagage en zes kilo handbagage, berg op en berg af, achter je kont. MY GOD...do I need to say more.

Halfdood en vervroren :-) kwamen we uiteindelijk aan in het hotel. De warmte en aangenaamheid van de kamers maakten al vlug veel goed. Tot wij (de leerkrachten) het lumineuze idee hadden om al boodschappen te gaan doen met de hele groep. Deel vijf all over again maar kouder en zwaarder pfffff. Wij de leerkrachten trotseerden moedig de zware terugtocht (of waren dom genoeg) de leerlingen namen een taxi terug. Toch zijn we ervan overtuigd dat ons eten ons uiteindelijk beter zal gesmaakt hebben want na twee zo een marteltochten heb je veel meer honger toch ;-).

Momenteel genieten we van een site back en relax momentje in ons salon (relax is nogal letterlijk op te vatten voor Mr. Thuyn die prompt in slaap viel)

The fun stuff kan nu beginnen,

vele groetjes uit Finland en slaapwel xxx

Dag 2: de dag der mannen

Vandaag starten we rustig, erg rustig, eens goed uitslapen leek niemand erg te vinden ;-)

Na wat heen en weer getelefoneer, konden we de iets minder bedden vandaag vervangen. De huishoudploeg was ervan overtuigd dat we deze naar boven moesten dragen maar dat was buiten de exceptionele creativiteit van onze (misschien iets minder actieve) leerlingen gerekend. Met zijn allen plooiden ze vijf bedden in de minuscule veel te kleine lift, de bewonderende ogen van de huishoudploeg volledig achter zich latend.

Hierna hadden we herwonnen energie om de stageplaatsen te bezoeken. Stageplaats nummer 1 was onmiddellijk een schot in de roos, zeker de moeite waard om de onophoudelijke sneeuwstorm vandaag te trotseren. De schoonheid van de mannelijke Belgische kapper op deze stageplaats was verblindend, hieraan toegevoegd zijn prachtige glimlach en alle hartjes smolten als sneeuw voor de zon (die we vandaag jammer genoeg niet zagen). Plots kreeg Mr. Thuyn de vreemde drang om lokken in zijn haren te laten trekken.


Ook de andere stageplaatsen die we bezochten werden volmondig goedgekeurd. Vreemd genoeg werd toch afgesproken om over de middag samen te komen in de galerij van de eerste stageplaats??? Hoe zou dat toch komen ;-).


Na een kleine rondleiding in de stad werden de meisjes losgelaten op de vele winkels en de vele koopjes in de stad met de melding dat ze zich moesten komen aanmelden bij de leerkrachten eens ze waren thuisgekomen. Wij waren op ons gemak dachten we tot we na een uurtje al telefoontjes kregen waar we bleven, ze waren allemaal al thuis ??? Dus thuisfront geen nood het geld is er nog niet door!